Szkoła

Odkrywców

Talentów

 

 

Super Szkoła

Przeczytaj artykuł...
Zobacz zdjęcia...
Zobacz dyplom...

 

  instagram calesnapchat cale

Do ulubionych

 
 


Historia Drukuj Email
Spis treści
Historia
C.d.
Wszystkie strony

Prezentujemy fragmenty monografii wydanej z okazji dziesięciolecia szkoły.

Historię II Liceum Ogólnokształcącego w Lubinie otwiera formalnie 1 września 1987 roku, choć przecież wcześniej rozpoczęły się dyskusje i formowanie nowego organizmu. Związane to było z koniecznością zapewnienia kształcenia w liceum ogólnokształcącym młodzieży, która wy­bierała ten typ edukacji oraz ze wzrastającą liczbą absolwentów szkół podstawowych, co było oczy­wistą konsekwencją rozrastania się młodego miasta.

Tak więc 10 oddziałów rozpoczęło rok szkolny 1987/88. Społeczność uczniowską tworzyły klasy od I do III – w sumie 6 zespołów, które zostały przeniesione do nowej szkoły z ówczesnego Ze­społu Szkół Ogólnokształcących mieszczącego się przy ul. Kopernika w Lubinie i 4 klasy pierwsze, rozpoczynające tutaj swą edukację na etapie ponadpodstawowym. II Liceum Ogólnokształcące w Lubinie powstało więc jako placówka pełna, prowadząca nauczanie na wszystkich poziomach.

Dzieła tworzenia i kierowania szkołą podjął się wieloletni nauczyciel matematyki i wicedyrektor wspomnianego Zespołu Szkół Ogólnokształcących w Lubi­nie mgr Stanisław Toczek, który został powołany na stanowisko dyrektora.

Twórca II Liceum Ogólnokształcącego w Lubinie Stanisław Toczek to postać bardzo znana nie tylko ludziom związanym z oświatą. Wspaniały matematyk dał się także poznać jako sprawny organizator w poprzednich miejscach pracy: w Wołowie i Lubinie. Jemu to przypadło w udziale stworzenie nowego organizmu, przekonywanie do koncepcji stworzenia pełnej szkoły kształcącej na czterech poziomach już w pierwszym roku swojego istnienia, zjednywanie życzliwości rodziców i uczniów.

Ważną sprawą było też opracowa­nie planu organizacyjnego tak, by kształceniem i wychowaniem uczniów kierowała przygotowana i wykwalifikowana kadra, a więc samo pozyskanie nauczycieli dla placówki, której historię i obli­cze trzeba było dopiero budować. Kolejnym poważnym problemem było znalezienie rozwiązań, by uczniowie i nauczyciele funkcjo­nującej w tym samym budynku Szkoły Podstawowej Nr 4 im. Bohaterów Pracy ZG Lubin mogli czuć się również u siebie, realizować w pełni postawione przed sobą zadania.

Dyrektor Stanisław Toczek, zanim mógł wygłosić słowa powitania wobec społeczności szkol­nej, dużo czasu poświęcił jej uformowaniu, zapewnieniu godziwych warunków nauki i pracy. Tak więc kiedy inni wypoczywali w czasie wakacji, on czuwał m.in. nad pracami remontowymi, doko­nywał zakupów podstawowego wyposażenia do klas, tj. ławek i krzeseł uczniowskich, biurek i tablic, nadzorował prace w powstającej właśnie pracowni chemicznej i wyposażał pracownię komputerową, z której pozwolił korzystać także uczniom I LO w Lubinie.

I tak już miało pozostać przez kolejnych siedem lat sprawowania przez niego funkcji dyrektora II LO w Lubinie. Dyrektor był obecny zawsze i wszędzie, służąc pomocą, podpowiedzią koleżeńską, doświad­czeniem, radą, nadzorując wreszcie. Sumienny i rzetelny we wszystkim, co robił, wiele z siebie dawał, wiele też od siebie wymagał, ale miał wyrozumienie dla rzeczywiście poszukujących, choć nie od razu znajdujących właściwe rozwiązanie.

Pracownicy wielu instytucji – nie tylko oświato­wych – powtarzają do dziś opinię o nim jako o człowieku, który wszędzie, gdzie mógł, walczył i zabiegał o interesy II LO. To jego uporowi i „wierze wbrew nadziei” szkoła zawdzięcza, że powstała przy niej z prawdziwego zdarzenia sala gimnastyczna, która obecnie służy kolejnym roczni­kom młodzieży. To on wydeptywał drogi i ścieżki do tych wszystkich – osób i instytucji – mogących wesprzeć ze wszech miar słuszną ideę. On jedynie też wie, jaką musiał płacić cenę. A przecież jednak nie ustawał. Podołać musiał ciężarowi odpowiedzialności związanemu z prowadzoną inwe­stycją i równocześnie z realizacją zadań statutowych szkoły. Był zawsze otwarty na nowe. I tak np. nie bał się promować rocznych pobytów w szkołach innych państw naszych uczniów, przyjmował do kierowanej przez siebie uczniów – cudzoziemców, zatrudniał w funkcji nauczycieli języka angielskiego Anglików, korzystał z brytyjskich doświad­czeń w edukacji ekologicznej i przyjął angielskiego edukatora, który poprowadził zajęcia z uczniami szkoły, pokazując równocześnie możliwości w tym zakresie nauczycielom polskim. Pod jego kierunkiem szkoła wcześniej niż inne wprowadziła 6-stopniową skalę ocen, rozpoczynała innowacje i eksperymenty, tworząc kolejno programy autorskie: klasy biologiczno-chemicznej (1990), klasy humanistycznej (1991), klasy matematyczno-fizycznej z rozszerzoną edukacją informatyczną (1992), której to koncepcji zresztą był współautorem. Wszystkie one – zatwierdzone przez MEN – po odpowiednich korektach funkcjonują do dziś.



 

Trochę statystyki

Szkoła działa od 1.09.1987. Jej mury opuściło ponad 5.000 absolwentów. Obecnie edukacją 19 klas zajmuje się 40 nauczycieli.

Nie tylko nauka

Oprócz zajęć dydaktycznych proponujemy spotkania w ramach kół zainteresowań i różnorodne zajęcia sportowe. Od wielu lat działa szkolne koło wolontariatu.

Stale w czołówce

Nasi uczniowie odnoszą sukcesy w konkursach i olimpiadach, zdobywają medale w zawodach sportowych, są znani z osiągnięć artystycznych.